8. MUSICA ELECTRONICA NOVA
19-27.05.2017, Wrocław
Narodowe Forum Muzyki

19.05.2017
, piątek
, godz. 19:00
NFM, Sala Główna
plac Wolności 1, Wrocław
John Zorn & Symphony Orchestra // Shock of Identities
Wykonawcy:

David Fulmer – dyrygent
Chris Otto – skrzypce
Ikue Mori – komputer i elektronika
Sébastien Naves – projektant muzyki komputerowej IRCAM
Luca Bagnoli – inżynier dźwięku IRCAM
NFM Filharmonia Wrocławska
 


Program:

Elżbieta Sikora (1943)
Sonosphère III. Symfonia Wrocławska na orkiestrę i elektronikę (2017) **
Sonosphère IV. Symfonia Wrocławska na orkiestrę i elektronikę  (2017) **
Witold Lutosławski (1913–1994) Interludium (1989)
***
John Zorn (1953)
Orphée * (premiera europejska)
Contes de Fées – koncert skrzypcowy (1999) *
Suppôts et Suppliciations na orkiestrę (2012) *

Zamówienie utworu Sonosphere III. Symfonia Wrocławska Elżbiety Sikory dofinansowano ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa narodowego w ramach programu „Kolekcje” – priorytet „ Zamówienia kompozytorskie”, realizowanego przez Instytut Muzyki i Tańca.
 

 

Opis:

Wyjątkowe koncertowe spotkanie żywych legend muzyki współczesnej i twórcze zderzenie artystów działających na pograniczu sztuk. NFM Filharmonia Wrocławska wystąpi z projektantami i inżynierami muzyki elektronicznej z paryskiego instytutu IRCAM, a także z wielkimi postaciami współczesnej muzyki improwizowanej. W repertuarze usłyszymy premierowe utwory Elżbiety Sikory – kompozytorki kojarzonej z klasyczną szkołą elektroakustyki, studentki Tadeusza Bairda, Betsy Jolas i Pierre’a Schaeffera. Od lat jest ona mózgiem i sercem festiwalu Musica Electronica Nova. Dwie części Symfonii Wrocławskiej to symfoniczno-elektroniczny hołd dla miasta. W drugiej części koncertu zabrzmią kompozycje Johna Zorna, wielkiej osobowości współczesnego jazzu. Znamy go jako śmiałego awangardzistę, niestrudzonego eksperymentatora i eksploratora gatunków; we Wrocławiu usłyszymy jego kompozycje symfoniczne.

Contes de Fées (1999)
Nawiązujący do tradycji wielkich koncertów skrzypcowych utwór jest porywającym i dramatycznym popisem dla solisty i orkiestry, skomponowanym w formie romantycznej fantazji. Zainspirowane osobą Josepha Cornella i napisane wkrótce po śmierci matki Johna Zorna dzieło to prawdziwy emocjonalny powerhouse.
Suppôts et Suppliciations (2012)
Zainspirowany późnymi pismami Antoine’a Artauda utwór powstał w ciągu sześciu bardzo intensywnych tygodni w lipcu i sierpniu 2012 r.; kompozytor pracował nad nim także przez cały wrzesień tego samego roku. Według Johna Zorna był to rodzaj transu – tworzył on po osiemnaści godzin dziennie.  Kompozycja charakteryzuje się niezwykłą atmosferą i zdaniem twórcy jest jedną z najniezwyklejszych, jakie kiedykolwiek stworzył. Zorn traktuje orkiestrę jako duży zespól kameralny złożony z osiemdziesięciu solistów, z których każdy ma w utworze swój jaśniejszy, osobisty moment. Punktem odniesienia była dla kompozytora twórczość jego bohaterów, za których uważa Ivesa, Cartera i Varèse’a, a kompozycja to tour de force – prawdziwy koncert na orkiestrę. Dzieli się na trzy części, których początki i zakończenia pozostają niewyraźne: dużo tu fragmentacji i wtrąceń; utwór pełen jest szczególnych momentów: początkowe solo celesty, wczesny wybuch tutti, długie crescendo na zasadzie wiązki dźwięków, kontrabasy realizujące jednocześnie kilka głosów, kwartet perkusyjny, unisono instrumentów dętych w Fis-dur, solo harfy, aż do poetyckiego, wyciszonego zakończenia.

Oglądaj

Musica Electronica Nova 2017 / spot
Dofinansowano ze środków:
Partner wydarzenia: