Andrzej Markowski

TWÓRCA FESTIWALU

Twórca i dyrektor artystyczny festiwalu Wratislavia Cantans w latach 1966–77. Studiował kompozycję w Trinity College of Music w Londynie oraz kompozycję i dyrygenturę w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie. Był dyrygentem Filharmonii poznańskiej i śląskiej. W wieku 35-ciu lat objął stanowisko dyrektora artystycznego i dyrygenta Filharmonii Krakowskiej, gdzie do repertuaru koncertów wprowadził wcześniej nie wykonywane w Polsce dzieła oratoryjne, jak Il Vespro Monteverdiego czy Mesjasz Händla.

W roku 1965 zdecydował się objąć stanowisko dyrektora Filharmonii we Wrocławiu i doprowadził do otwarcia jej własnej, nowej siedziby. Zainicjował Festiwal Polskiej Muzyki Współczesnej i Festiwal Muzyki Organowej i Klawesynowej we Wrocławiu. Z jego inspiracji powstał także chór Canticum Canticorum. W latach 1971–77 był dyrygentem i wicedyrektorem artystycznym Filharmonii Narodowej. W 1978 roku objął stanowisko dyrygenta Filharmonii w Groningen (Holandia). Od 1982 roku był dyrektorem artystycznym Filharmonii Łódzkiej. Zainteresowania Maestro Andrzeja Markowskiego koncentrowały się nie tylko na muzyce oratoryjno-kantatowej, ale obejmowały również szeroki wachlarz utworów kompozytorów XIX wieku. Artysta propagował także na estradach polskich i zagranicznych muzykę współczesną – ponad 25-krotnie występował na festiwalu Warszawska Jesień, którego członkiem komisji repertuarowej był w latach 1971–81. Dokonał tam światowych i polskich prawykonań utworów m.in. Krzysztofa Pendereckiego, Henryka Mikołaja Góreckiego, Kazimierza Serockiego, Pawła Szymańskiego, György Ligetiego, Pierre’a Bouleza, Hansa Wernera Henzego, Charlesa Ivesa, Iannisa Xenakisa, Luigi Nono i Bruno Maderny. Prowadził koncerty ze światowej sławy artystami jak: Artur Rubinstein, Dawid Ojstrach, Isaac Stern, Maurizio Pollini, Henryk Szeryng, Krystian Zimerman, Stefan Askenazy, Julius Katchen, czy Vlado Perlemuter. Dyrygował w 28 krajach na świecie, prowadząc miedzy innymi takie orkiestry jak Berliner Philharmoniker, orkiestrę La Scali w Mediolanie, Teatro Communale w Buenos Aires, Concertgebouw w Amsterdamie, ORTF w Paryżu, a także orkiestry w Rzymie, Madrycie, Sztokholmie, Brukseli, Oslo, Baden-Baden, Hamburgu, Kolonii i Monachium. W latach 60-tych odbył tournée po Stanach Zjednoczonych z Krakowską Orkiestrą Kameralną. W latach 70-tych odbył tournée po Anglii z orkiestrą WOSPR i dwukrotnie tournée po Japonii wraz z Orkiestrą Tokijską. Wielokrotnie dyrygował na Biennale di Venezia oraz podczas festwalu Sacra Musicale Umbria w Perugii. W roku 1979 z orkiestrą Filharmonii Narodowej odbył tournée po krajach Bliskiego i Dalekiego Wschodu. Otrzymał szereg nagród, miedzy innymi nagrodę Ministerstwa Kultury i Sztuki, Związku Kompozytorów Polskich, oraz dwukrotnie nagrodę krytyków – statuetkę Orfeusza (1968, 1971). W 1974 roku Andrzej Markowski został uhonorowany nagrodą Grand Prix du Disque Charles Cros za nagranie Jutrzni Krzysztofa Pendereckiego.