NOTE! This site uses cookies and similar technologies.

Like most websites, we use cookies to facilitate online booking and to ensure we give you the best possible experience on our website. If you continue without changing your settings, we'll assume you're happy to receive cookies. You can learn more about changing your settings in our Privacy Policy.

Accept & close

A.M. Bononcini La decollazione di San Giovanni Battista

Wykonawcy:
Andrzej Kosendiak – dyrygent
Ewa Marciniec – alt (Battista)
Bożena Bujnicka – sopran (Erodiade)
Aldona Bartnik – sopran (Salomè)
Jaromír Nosek – bas (Erode)
Joanna Dobrakowska – mezzosopran (Angelo)
Wrocławska Orkiestra Barokowa
Jarosław Thiel – kierownictwo artystyczne Wrocławskiej Orkiestry Barokowej


Nagrano w Sali Głównej Narodowego Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego, w dniach 22–24 stycznia 2018 r.

Reżyseria nagrania, montaż, mastering: Andrzej Sasin, Aleksandra Nagórko (wytwórnia CD Accord)
NFM 56, ACD 256-2

Premiera płyty: 12 kwietnia 2019
Patronat medialny: Program II Polskiego Radia

Program:
Antonio Maria Bononcini – La decollazione di San Giovanni Battista oratorio in due parti

1. Introduzione                                                                             
Prima parte
2. Aria: Sorga omai l' Alba lucente (Erodiade)                                   
3. Recitativo: Ma no, de' suoi bei raggi il sol (Erodiade, Erode)            
4. Aria: Tutto attento il sol mirai (Erode)                                           
5. Recitativo: Soffri mio Re (Erodiade, Erode, Battista)                        
6. Aria: Perché il sole (Battista)                                                        
7. Recitativo: Ma tu che fai? (Battista, Erode)                                    
8. Aria: Omicida è la pietà (Erode)                                                   
9. Recitativo: Oh, di cieco pensiero ingannate follie! (Battista)            
10. Aria: Parmi veder (Battista)                                                        
11. Recitativo: Mio sposo, mio signore (Erodiade, Erode)                    
12. Aria: Già costretta dal martir (Erodiade)                                       
13. Recitativo: Erodiade, deh cessa dai rimproveri tuoi (Erodiade, Erode)
14. Duetto: Rieda pure / Torni pure (Erodiade, Erode)                          
15. Recitativo: Ecco a’ tuoi cenni (Salomè, Erodiade)                            
16. Aria: Si, cadrà la cervice sì temuta (Salomè)                                   
17. Recitativo: Al prigionier Battista (Angelo)                                       
18. Aria: Preziosa è quella morte (Angelo)                                           
czas całkowity:                                                                                                [46'08]


Seconda parte
1. Aria: Festivi, giulivi, risuanate (Salomè)                                           
2. Recitativo: Ma a regia mensa assiso (Salomè)                                 
3. Coro: Rapido da te lungi                                                                
4. Recitativo: De la tua vita (Salomè)                                                 
5. Aria: De le palme c’ha l’Idume (Salomè)                                          
6. Recitativo: Non più, deh cessa (Erode, Erodiade, Salomè)                 
7. Aria: Nulla si nieghi (Erode)                                                           
8. Recitativo: Ah, mio Rege adorato (Erodiade, Erode, Battista)             
9. Aria: Bacio l'ombre e le catene (Battista)                                         
10. Recitativo: In questo orror profondo (Angelo)                              
11. Aria: Con animo forte incontra la morte (Angelo)                            
12. Recitativo: Qual annunzio beato (Battista)                                      
13. Aria: Tu che sei nume di pace (Battista)                                        
14. Recitativo: Et ancora i tuoi voti (Angelo)                                        
15. Aria: Tardi diviene all'ira (Angelo)                                                 
16. Recitativo: Figlia già fausto arride (Erodiade, Salomè)                     
17. Aria: Clizia, che amante del Sole (Salomè)                                     
18. Recitativo: Signor, giacché (Salomè, Erode, Erodiade)                    
19. Aria: Il crin cingetemi (Erodiade)                                                  
20. Recitativo: Ecco, o Madre (Salomè)                                              
21. Duetto: Ho vinto o figlia / Vincesti, o madre (Erodiade, Salomè)      
22. Recitativo: Così d’empio livore (Angelo)                                        
23. Coro: Muore il giusto                                                                  
czas całkowity:                                                                                                [45'26]


La decollazione Bononciniego wykonano po raz pierwszy w 1709 roku w kaplicy cesarza Józefa I w Wiedniu. Raczej skromną w obsadzie partyturę La decollazione na smyczki i continuo można wyjaśnić wykonaniem w okresie Wielkiego Postu, ale wokalne i instrumentalne wymogi tego utworu w pełni wykorzystują wirtuozerię wiedeńskich muzyków i ich umiejętności wokalne. Jednocześnie Bononcini wplótł doskonale opanowaną przez niego technikę kontrapunktu, zwykle kojarzoną z muzyką sakralną, w całe dzieło tak, że nosi znamiona zarówno kompozycji świeckiej, jak i religijnej.

Tę kontrapunktyczną powagę można dostrzec w orkiestrowym wstępie, finałowym chórze Muore il giusto, śpiewanym przez 5 solistów, i w kilku ariach, szczególnie arii św. Jana Bacio l'ombre, zapisanej w mrocznej tonacji f-moll. Partię św. Jana śpiewa alt – w rejestrze wokalnym często przypisywanym bohaterom barokowych oper, w których wówczas wcielali się dysponujący silnymi płucami kastraci. Rola moralnie słabego Heroda została powierzona basowi, podczas gdy partie Herodiady i Salome wykonywali kastraci-sopraniści kreujący zazwyczaj role kobiece, z przypisaną im muzyką szczególnie zmysłową w stylu. Duet Heroda i Herodiady Rieda pure z początku utworu byłby efektownym duetem miłosnym w każdej operze tamtych czasów, a jednocześnie jest imponujący pod względem kontrapunktycznym, splatając partie kochanków na wzór wcześniejszych włoskich madrygałów.

Bononcini stosuje w oratorium schemat arii da capo, ale zapisuje w całości powrót sekcji A, zamiast używać skrótu DC. Jednak w dramatycznym punkcie zwrotnym opowieści, kiedy Salome śpiewa arię De la palme i prawdopodobnie tańczy dla gości, Herod przerywa jej pełnym pasji recytatywem Non più, deh cessa, zanim jeszcze zdąży ukończyć sekcję B, po czym składa propozycję spełnienia jej życzenia. Chociaż zerwanie z konwencją muzyczną może wydawać się dziś drobnostką, w czasach Bononciniego było to bardzo niezwykłe i żywe przedstawienie erotycznej mocy Salome i słabości Heroda. Jego rozbudowana aria Nulla si neighi, którą następnie wykonuje, zawiera partie dwóch wiolonczel solo – możemy spekulować, że grali je wówczas bracia Bononcini.

Oratorium La decollazione zawiera wiele wspaniałych arii, niektórych tylko na głos i continuo, innych z pełnoprawnym i świetnie napisanym akompaniamentem smyczków. Dotychczas było znane i badane przez naukowców, lecz teraz przyszedł czas, by dzieło to mogło docenić i podziwiać szersze audytorium. Wielce prawdopodobne, że nigdy nie będzie tak popularne jak oratoria Händla, czy tak żywe jak Salome Straussa, lecz niniejsze nagranie stanowi cenny wkład w ukazanie światu tego mało znanego arcydzieła.

Brent Wissick, profesor University of North Carolina, Chapel Hill, fragment eseju zamieszczonego w booklecie albumu

Tłumaczenie – Anna Marks

Price: 59 zł
Buy ticket

NFM – City of Wrocław institution of culture co-managed by:

Wdrożenie e-usług w Filharmonii im. Witolda Lutosławskiego we Wrocławiu - etap 2 współfinansowany jest przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego dla województwa dolnośląskiego na lata 2007 - 2013 oś priorytetowa 6. Wykorzystanie i promocja potencjału turystycznego o kulturalnego Dolnego Śląska (Turystyka i Kultura), działanie 6.5. Działania wspierające infrastrukturę turystyczną i kulturową.