Kto inny, jeśli nie NFM Filharmonia Wrocławska, mógłby wystąpić podczas koncertu wieńczącego 2025 rok i wprowadzić nas w kolejny? Świętująca jubileusz osiemdziesięciolecia swojego istnienia orkiestra szykuje coś specjalnego na ten wyjątkowy wieczór symbolizujący zakończenie starego i otwierający na nowe. Program obejmie tańce skomponowane przez przedstawicieli rodziny Straussów, a także pieśni i wyjątki z oper. Usłyszymy wspaniałych śpiewaków – Mojcę Erdmann, Agnieszkę Rehlis i Matthiasa Goerne’a, a zadyryguje Ruben Gazarian.

Obchody przejścia w Nowy Rok celebrowane były od starożytności i już wtedy łączyły się z hucznymi zabawami oraz składaniem darów w celu zapewnienia pomyślności tego, co ma nadejść. Działo się to jednak w różnych okresach. Świętowanie w czasie, w którym czynimy to i dziś, rozpoczęło się za sprawą wprowadzenia kalendarza juliańskiego na życzenie Juliusza Cezara w 45 roku p.n.e. Sama nazwa z kolei wywodzi się od papieża Sylwestra I, który w tym dniu wspominany jest w liturgii Kościoła rzymskokatolickiego. Jego śmierć 31 grudnia stała się bowiem symbolem zakończenia pewnego okresu. Wraz z popularyzacją kalendarza gregoriańskiego w XVI wieku ostatni dzień roku zyskał szczególne znaczenie jako moment refleksji nad mijającym czasem i oczekiwania na nowy początek. Tradycją NFM jest przeżywanie tego czasu poprzez muzykę.

Podczas koncertu usłyszymy dzieła Josefa Straussa oraz jego brata, który odniósł znacznie większy sukces – słynnego Johanna Straussa (syna).  Zabrzmią także utwory Richarda Straussa – wielkiego niemieckiego kompozytora, niespokrewnionego z wiedeńską dynastią. Choć dziś jest on najbardziej znany jako mistrz opery i poematów symfonicznych, tworzył również pieśni. Kluczem ich doboru jest ponadczasowy temat miłości. Ten sam motyw znajdziemy w pieśniach An Sylvia i Des Fischers Liebesglück Franza Schuberta. Austriacki artysta nadał muzyczną formę niemieckiemu przekładowi tekstu z wczesnej komedii Szekspira Dwaj panowie z Werony, będącej rodzajem studium konfliktu między namiętnościami serca a przyjaźnią. . Przeniesiemy się też do Wenecji, słuchając arii Voce di donna o d’angelo z najsłynniejszej opery Amilcare’a Ponchielliego pod tytułem La Gioconda, napisanej do libretta wzorowanego na dramacie Angelo, tyran Padwy Victora Hugo. Mediolańska premiera tego utworu była tak dużym sukcesem, że przez krótki okres w jej twórcy upatrywano następcy starzejącego się Verdiego. Szybko okazało się jednak, że sześćdziesięciodwuletni wówczas artysta ma jeszcze dużo sił twórczych i żadnego sukcesora nie potrzeba. Jego dorobek tego wieczoru będzie reprezentować aria Stride la vampa z Trubadura. Niedługo potem znów wrócimy do Wiednia, a to dzięki arii Alma grande Wolfganga Amadeusa Mozarta. Została ona skomponowana z myślą o wystawianej właśnie w austriackiej stolicy operze I due baroni di Rocca Azzurra Domenica Cimarosy – Włocha niezwykle cenionego przez Mozarta. Program dopełni popularna aria Mon cœur s’ouvre à ta voix z Samsona i Dalili – klejnot opery francuskiej Camille’a Saint-Saënsa. 

W tę wyjątkową noc zapraszamy także na drugi w historii naszej instytucji bal! Wykwintne potrawy oraz wypełnione nastrojowym światłem i taneczną muzyką wnętrza staną się idealną oprawą świętowania w kameralnym gronie. Będzie to więc istna fuzja smaków i doznań estetycznych najwyższej klasy.