Ten koncert będzie jak natchniony lot podtrzymywany siłą nośną poezji. NFM Filharmonia Wrocławska sięgnie po muzykę ostatnich lat XX wieku i wykona ją w towarzystwie dzieł klasycznych. Tym razem artyści zaprezentują symfoniczny cykl pieśni Ariberta Reimanna pod tytułem Finite Infinity do słów Emily Dickinson. Partia sopranu należeć będzie do Marisol Montalvo, a całością pokieruje Gábor Káli. Oprócz tego zabrzmi mroczna uwertura Manfred op. 115 Roberta Schumanna i błyskotliwy poemat symfoniczny Złoty kołowrotek op. 109 Antonína Dvořáka.

W 1817 roku ukazał się gotycki dramat niesceniczny Lorda Byrona pod tytułem Manfred o historii szlachcica-magika zamieszkałego w Alpach i żywiącego tajemnicze uczucie do zmarłej kobiety o imieniu Astarte. Główny bohater umiera, wzgardziwszy obietnicą zbawienia. Trzydzieści lat później Robert Schumann rozpoczął pracę nad nietypowym, opartym na kanwie tego utworu dziele, jego formę określając jako poemat dramatyczny. Uwertura powstałej kompozycji sama w sobie potrafi wywołać gęsią skórkę, jednocześnie zachwycając kunsztem swego autora. Należy do największych osiągnięć orkiestrowych artysty i daje wgląd w pożartą przez mrok duszę tytułowej postaci.

Świetnym kontrastem dla opisanej frenezji będzie poezja Emily Dickinson. Cykl pieśni z orkiestrą Finite Infinity po raz pierwszy wykonany został publicznie w 1996 roku. Reimann oparł go na siedmiu niezwykle intrygujących wierszach autorki. Kunsztownie opracowany akompaniament będzie szemrać, iskrzyć się, ale i porywać z siłą huraganu. Partia wokalna jest niezwykle wymagająca – obejmuje skomplikowane rytmy i trudne interwały na całej rozpiętości skali, co sprzyja ekspresji paradoksalnych myśli amerykańskiej artystki. Po przerwie zaś zabrzmi Zlatý kolovrat Antonína Dvořáka. W ostatnim okresie swojego życia, a więc po powrocie z Ameryki kompozytor skupił się na pisaniu poematów symfonicznych. Ten, którego wysłuchamy, powstał w 1896 roku razem z trzema innymi dziełami tego gatunku, opartymi na zbiorze całkiem krwawych ballad ludowych Karela J. Erbena Kytice (Bukiet). Mimo dramatycznych perypetii nie wykracza poza kolorowy, bajkowy klimat charakterystyczny dla konserwatywnego twórcy.