Climate Keys to projekt koncertowo-edukacyjny zapoczątkowany przez Lolę Perrin – angielską pianistkę oraz kompozytorkę. Ideą artystki było zorganizowanie serii recitali fortepianowych połączonych z wykładem na temat globalnego ocieplenia oraz zmian klimatycznych. Wykonawcami projektu w Narodowym Forum Muzyki będą pianistka Joanna Wicherek oraz prawniczka Agnieszka Frączek, specjalizująca się m.in. w prawie ochrony środowiska.

W ramach części koncertowej zabrzmią głównie dzieła współczesnych twórców – rozpocznie ją Ishi’s Song Martina Bresnicka. Ishi był ostatnim członkiem plemienia Yana, zamieszkującego tereny Kalifornii w Stanach Zjednoczonych, które pod koniec XIX wieku zostało wymordowane przez białych osadników. Uważa się go za „ostatniego dzikiego Indianina”. Melodia znajdująca się na początku subtelnej brzmieniowo kompozycji zaczerpnięta została z transkrypcji i nagrania śpiewu samego Ishiego. Joanna Wicherek wykona także utwory z wykorzystaniem tzw. toy piano – miniaturowego pianina o wdzięcznym, a zarazem nieco hecnym brzmieniu – będą to Double Helix młodej kompozytorki, a jednocześnie doświadczonej instrumentalistki Phyllis Chen oraz Alarm Miloša Raičkovića. Pianistka przybliży również utwór Bach – Perrin – Chaplin według Preludium es-moll BWV 853 Johanna Sebastiana Bacha oraz Let the Birds Have the Sky autorstwa pomysłodawczyni projektu – Loli Perrin – w którym wykorzystano przemowę Charliego Chaplina z filmu Dyktator z 1940 roku. Wartka i niezwykle ilustracyjna warstwa muzyczna utworu Ogrody w deszczu Claude’a Debussy’ego, zawierającego paletę różnorodnych barw, poprzedzi zaś wykład oraz dyskusję dotyczącą wyborów i działań wpływających na niekorzystne zmiany klimatu.

W repertuarze zawarte zostały dzieła zmarłego w zeszłym roku Frederica Rzewskiego – amerykańskiego pianisty i kompozytora, niekwestionowanej ikony awangardy. Winnsboro Cotton Mill Blues wiąże się z kulturą amerykańskiej klasy robotniczej lat trzydziestych XX wieku – odzwierciedla przyśpiewki robotników fabryki włókienniczej w Winnsboro w Karolinie Południowej. The People United Will Never Be Defeated to z kolei trzydzieści sześć wariacji fortepianowych, dla których punktem wyjścia stała się chilijska pieśń opozycyjna wykonywana w ramach protestu – temat z owego zaangażowanego społecznie dzieła zwieńczy spotkanie.