Serdecznie zapraszamy na koncert NFM Filharmonii Wrocławskiej pod batutą Kena-Davida Masura! Znakomity dyrygent, syn legendarnego Kurta Masura, szef artystyczny Milwaukee Symphony Orchestra, poprowadzi dzieła dwóch kompozytorów zaliczanych do grona klasyków wiedeńskich oraz symfonię jednego z najbardziej rozpoznawalnych niemieckich romantyków.

Koncert rozpocznie wykonanie burzliwej, pełnej namiętności uwertury Coriolan Ludwiga van Beethovena. Kompozytor zainspirował się opublikowaną w 1804 roku tragedią autorstwa Heinricha Josepha von Collina. Jej głównym bohaterem jest Gnejusz Marcjusz Koriolan, legendarna postać z wczesnych dziejów Rzymu, noszący taki przydomek z powodu zdobycia należącego do plemienia Wolsków miasta Corioli. Pierwszy temat w tonacji molowej przedstawia tytułowego bohatera, obrazuje jego gwałtowny charakter i chęć podboju. Druga myśl muzyczna w tonacji durowej obrazuje rozpaczliwe prośby jego matki, nakłaniającej go do zaprzestania walk. Koriolan wysłuchuje jej próśb, ale rozkazy zostały już wydane i przelewu krwi nie da się uniknąć, zdesperowany mężczyzna popełnia więc samobójstwo.

Symfonia Es-dur Hob. I:103 „Z werblem na kotłach” to przedostatnia z symfonii Josepha Haydna. Należy do grupy dwunastu tak zwanych „symfonii londyńskich”, napisanych na potrzeby odbywających się w tym mieście koncertów, na które zaprosił kompozytora sławny impresario Johann Peter Salomon. Muzyka austriackiego mistrza była dobrze znana na wyspach, a jego pojawienie się tam publiczność przyjęła z wielkim entuzjazmem. Symfonia, która zabrzmi pod batutą Masura, została napisana w zimie 1794 i 1795 roku. Dzieło to zawiera wiele ciekawych elementów. W drugiej i czwartej części odzywają się echa chorwackich melodii ludowych, ogniwo trzecie to zwyczajowy menuet. Podtytuł symfonii wziął się od otwierającego ją cichego dźwięku kotłów. Ponura melodia, która rozbrzmiewa zaraz potem, to cytat ze średniowiecznej sekwencji Dies irae, opowiadającej o sądzie ostatecznym. Cytowało ją bardzo wielu innych kompozytorów, przeniknęła też do popkultury i pojawiła się w niezliczonych wręcz ścieżkach filmowych, symbolizując grozę i śmierć. Usłyszeć ją można w tak różnych od siebie produkcjach jak To wspaniałe życie, Dzień świstaka, Król lew, Gwiezdne wojny, Władca pierścieni czy Gra o tron.

Ostatni utwór w programie to gwałtowna, mroczna IV Symfonia d-moll op. 120 Roberta Schumanna. Dzieło to składa się z czterech ogniw wykonywanych bez żadnych przerw. Tematy, które pojawiają się w tym dziele, przewijają się w różnych jego częściach, nadając mu spójności, którą odczuwa się, nawet nie znając tej muzyki bardzo dobrze. Z tego powodu symfonia ta ceniona jest niezwykle wysoko przez badaczy. Ale jej popularność tłumaczy przede wszystkim żywy, komunikatywny i pełen energii charakter muzyki.