Serdecznie zapraszamy na koncert Manchester Camerata, która zagra z francuskim pianistą Jeanem-Efflamem Bavouzetem pod batutą swojego dyrektora artystycznego, maestra Gábora Takácsa-Nagyego. Artyści wystąpią na estradzie w ramach światowego tournée Mozart made in Manchester i zaprezentują dzieła skomponowane przez austriackiego kompozytora.

Wieczór rozpocznie lekkie w wyrazie Divertimento D-dur KV 136 skomponowane przez Mozarta, gdy ten miał zaledwie szesnaście lat. Już sama nazwa dzieła – divertimento (wł. rozrywka) – determinuje jego pogodny, ludyczny charakter. Tego typu wieloczęściowe, barwne brzmieniowo utwory były w osiemnastowiecznej Europie grywane zwykle pod gołym niebem, uświetniając beztroskie popołudnia czy też wieczory lokalnej arystokracji.

Najdoskonalsze w swoim rodzaju, a zarazem stanowiące reprezentacyjny gatunek dla swojej epoki – takie są koncerty fortepianowe Wolfganga Amadeusa Mozarta. Na przestrzeni całego, choć stosunkowo krótkiego życia, artysta skomponował ich aż dwadzieścia siedem. Dwa z nich – XII Koncert fortepianowy A-dur KV 414 oraz XIII Koncert fortepianowy C-dur KV 415 – zabrzmią podczas koncertu w wykonaniu Jeana-Efflama Bavouzeta. Powstały one w 1782 roku, a więc w momencie gdy Mozart przeprowadził się do Wiednia, gdzie skomponował on swoje największe dzieła. Świeżo zaślubiony z Konstancją Weber w pełni czerpał z miejskiego życia kulturalnego, stopniowo stając w jego centrum. Kompozycje te cechują się z jednej strony klasyczną wirtuozerią, z drugiej zaś urokliwą prostotą. Koncert zwieńczy z kolei wielka Symfonia C-dur nr 36, KV 425 „Linzka”, stworzona przez Mozarta w zaledwie kilka dni podczas pobytu w Linz na zaproszenie przyjaciela rodziny, hrabiego Thun-Hohenstein. „Naprawdę nie mogę ci powiedzieć, jakimi dobrodziejstwami obsypuje nas rodzina. We wtorek, 4 listopada, w teatrze będzie akademia [koncert], a że nie mam ze sobą ani jednej symfonii, to w zastraszającym tempie piszę nową” – pisał Wolfgang Amadeus w liście do swego ojca, Leopolda. I choć kompozytor poświęcił jej niewiele czasu, symfonia ta stanowi jedno z popularniejszych i najchętniej grywanych dzieł jego pióra.