Violę da gamba – dosłownie ‘violę nożną’ – zaliczamy do instrumentów dawnych. Dzisiaj, trzysta lat od apogeum jej popularności, sięgają po nią wirtuozi jak najbardziej współcześni. Jednym z nich jest znany publiczności Vittorio Ghielmi, założyciel zespołu Il Suonar Parlante. Solista i Wrocławska Orkiestra Barokowa przygotowana przez Jarosława Thiela wykonają program złożony z muzyki XVIII wieku – a konkretnie tej jego części, która kończy się nazwiskiem Josepha Haydna.

Grający na violi Ghielmi pochodzi z Mediolanu. Jego działalność w dziedzinie wykonawstwa historycznego przebiega dwutorowo. Z jednej strony Włoch sięga po utwory największych wirtuozów swojego instrumentu, jak Marin Marais czy Antoine Forqueray, a także dzieła innych artystów epoki. Z drugiej – współpracuje z muzykami spoza ścisłego świata klasyki. Oprócz spotkań z jazzmanami z Urim Cainem – autorem postmodernistycznych wariacji na tematy z europejskiego kanonu – na czele, warto wymienić album zatytułowany Gypsy Baroque. Jest on efektem poszukiwań śladów osiemnastowiecznej twórczości romskiej w Transylwanii. Ghielmi pojawił się podczas Wratislavii Cantans w 2017 roku oraz trzy lata temu w ramach Akademii Telemannowskiej.

Styczniowy wieczór w NFM wypełnią koncertowe i orkiestrowe utwory z różnych zakątków Europy. Nie może zabraknąć Saksończyków, a szczególnie dwóch takich, którzy związali życie z Londynem, członków zaprzyjaźnionych rodzin muzycznych. Carl Friedrich Abel i Johann Christian Bach prowadzili nawet wspólną serię koncertów! Z kolei Johann Gottlieb Graun opuścił Saksonię dla Berlina, tworząc orkiestrę, która stała się chlubą króla Prus Fryderyka II Wielkiego. Zetkniemy się również z twórczością włoską. Postać Francesca Durantego jest znana szczególnie miłośnikom stylu neapolitańskiego. Kompozytor ten specjalizował się w muzyce sakralnej, ale pozostawił po sobie również koncerty smyczkowe. Na orkiestrę przeznaczona jest też Uwertura Francesca Marii Veraciniego. Florentczyk podróżował po całej Europie, a w Londynie na rynku operowym konkurował z samym Händlem. Program zwieńczy symfonia Symfonia f-moll „La passione” Josepha Hadyna, dzieło wczesnego klasycyzmu.