Zanim Antonio Stradivari stworzył ponad tysiąc egzemplarzy skrzypiec, a Johann Sebastian Bach napisał swe Sonaty i partity na skrzypce solo, muzycznym światem instrumentów smyczkowych rządziły viole. Mnogość odmian tych instrumentów (od sopranowych przez viole d’amore po kontrabasowe) wpływała na wyjątkowe brzmienie zespołów. Viole cieszyły nie tylko ucho, lecz także oko – ozdobione licznymi ornamentami nierzadko wyglądały jak prawdziwe dzieła sztuki.

W pierwszy marcowy wieczór kameralny w Narodowym Forum Muzyki zapraszamy do udziału w niezwykłej podróży śladami muzyki dawnej. Tym razem usłyszymy aż kilkanaście różnorodnych dzieł przeznaczonych na zespół viol. Bogaty repertuar przypomni brzmienie europejskiej muzyki instrumentalnej XVI i XVII stulecia. I tak, za sprawą dzieł Anthony’ego Holborne’a, poznamy twórczość bliską brytyjskim dworom arystokracji z czasów królowej Elżbiety I. Również dzieła takich twórców, jak John Jenkins, John Dowland i Orlando Gibbons przybliżą bogatą angielską twórczość renesansu i baroku. Ukoronowaniem pierwszej części koncertu będzie dzieło jednego z najznakomitszych angielskich twórców – Williama Byrda. W prezentowanym repertuarze nie zabraknie również wyjątkowej muzyki włoskiej. Nie mogłoby się też obyć bez dzieła jednego z ojców baroku – Johanna Sebastiana Bacha. Jego Fantazja G-dur z Pièce dʼorgue, oryginalnie skomponowana na organy, równie doskonale prezentuje się wykonywana na innych instrumentach.

Dzieła renesansu i baroku usłyszymy w wykonaniu specjalnie stworzonego na ten koncert consortu viol. Z artystami znanymi już słuchaczom Narodowego Forum Muzyki wystąpi dwóch zagranicznych gości. Pierwszym z nich będzie amerykański wirtuoz i wykładowca University of North Carolina, Brent Wissick. Obok muzyki XVII i XVIII w. interesuje się on szczególnie wykonawstwem utworów Benjamina Brittena i Fryderyka Chopina na dawnych instrumentach francuskich. Drugim zagranicznym gościem będzie Mark Caudle, który słynie z budzących uznanie wykonań brytyjskiej muzyki dawnej. Ma  ponad trzydziestoletnie doświadczenie w grze na wczesnych instrumentach smyczkowych, przez lata był pierwszym gambistą w światowej klasy zespołach muzyki dawnej pod dyrekcją sir Johna Eliota Gardinera, Christophera Hogwooda i Andrew Parrotta.