Tegoroczną wizytę we Wrocławiu Garrick Ohlsson zakończy występem z NFM Filharmonią Wrocławską. Artysta wykona partię solową w Koncercie fortepianowym op. 38 autorstwa jego rodaka, jednego z najsłynniejszych kompozytorów amerykańskich XX stulecia – Samuela Barbera.

Koncert fortepianowy op. 38 Samuela Barbera powstał na zamówienie cenionego amerykańskiego wydawnictwa muzycznego G. Schirmer, Inc., świętującego w 1961 roku stulecie swojej działalności. Kompozycja zabrzmiała jednak po raz pierwszy dopiero rok po tym wyjątkowym jubileuszu. Wykonano ją w ramach wieczoru inaugurującego otwarcie pierwszej sali Lincoln Center, znanej dziś pod nazwą David Geffen Hall. Koncert fortepianowy op. 38 okazał się nie lada sukcesem – kompozytor otrzymał dzięki niemu m.in. Nagrodę Pulitzera. Tego wieczoru w Narodowym Forum Muzyki dzieło to usłyszymy w wykonaniu Garricka Ohlssona, jednego z najsłynniejszych dziś pianistów amerykańskich. Na samym początku swej imponującej kariery artysta wygrał VIII Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. F. Chopina w Warszawie (miał wówczas 22 lata). W 2008 roku został wyróżniony nagrodą Grammy. Ohlsson niewątpliwie należy dziś do światowej czołówki wirtuozów, a jego bogaty dorobek artystyczny obejmuje szereg różnorodnych pod względem repertuaru albumów płytowych. Artysta jest jednym z najczęściej publikujących pianistów na świecie – w latach 1988–2016 praktycznie każdego roku nagrywał kilka płyt, nie wydał albumu jedynie w roku 1990.

Poza Koncertem fortepianowym op. 38 Barbera w programie wieczoru pojawią się również dzieła orkiestrowe, których twórcy w pewnym stopniu związali się zawodowo ze Stanami Zjednoczonymi. Gambit jest niespełna dziewięciominutową kompozycją o charakterze uwertury. Jego autor, fiński kompozytor, a także dyrygent Esa-Pekka Salonen, współpracuje z takimi amerykańskimi zespołami, jak Los Angeles Philharmonic i New York Philharmonic. IX Symfonia Antonina Dvořáka jest zaś dziełem bezpośrednio inspirowanym wielokulturowością Stanów Zjednoczonych. Powstała podczas trwającego trzy lata pobytu kompozytora w tym kraju (Dvořák pracował jako wykładowca w Konserwatorium Nowojorskim). Nowo poznana kraina zachwycała go wówczas pod wieloma względami, interesował się również kulturą jej rdzennych mieszkańców. Inspiracją dla IX Symfonii „Z Nowego Świata” stał się m.in. przetłumaczony na język czeski poemat o indiańskim wodzu Hiawathcie autorstwa Henry’ego Longfellowa. Opisana w nim dzika, nieodkryta jeszcze do końca Ameryka fascynował Dvořáka równie silnie, jak imponująca nowoczesność amerykańskiego społeczeństwa.