Dzień medytacji podczas Jazztopad Festival poprowadzi brytyjski pianista, kompozytor i organista Kit Downes. Młody artysta cieszy się sławą jednego z największych talentów współczesnej muzyki improwizowanej. Zwrócił na siebie uwagę dzięki występom w grupie Empirical, znakomite recenzje na Wyspach zbierało także prowadzone przez niego trio jazzowe. Opisując styl gry Anglika, dziennikarze porównywali go do takich mistrzów fortepianu jak Keith Jarrett czy Paul Bley.

Muzyka Kita Downesa jest ze swej natury medytacyjna, refleksyjna, introspekcyjna, brzmi, jakby była w służbie duchowości. Nie ma wiele wspólnego z jazzem w jego tradycyjnym rozumieniu. Artysta w przeszłości pracował jako organista kościelny i nawiązania do tego można usłyszeć na albumie Obsidian, wydanym nakładem monachijskiej ECM Records.

Wśród swoich inspiracji pianista wymienia twórczość niemieckiego prozaika i eseisty W.G. Sebalda i jego powieść Pierścienie Saturna. Angielska pielgrzymka. Narrator przemierza kraj, medytując nad miejscami, które odwiedza, i ludźmi, których na swej drodze napotyka. „Nie chodzi nawet o konkretne osoby czy okolice, ale o sposób, w jaki łączą się w jego umyśle w całość wszystkie rzeczy, jakich był świadkiem” – powiedział Downes w rozmowie z portalem JazzWise.com., dodając, że stara się robić podobnie. Wizyty w różnych kościołach są elementem tej strategii. „Granie w tej przestrzeni, pozwalanie wyobraźni na swobodę i udokumentowanie tego przeżycia – ufność w to, że wszystko jest istotnym elementem tej podróży” – tłumaczył muzyk.

Najważniejsze w tej muzyce wydają się szczegóły, detale, drobne zmiany barw i brzmienia. Te zależą od przestrzeni, w jakiej artysta pracował – Downes nagrywał w angielskich kościołach St John the Baptist Church, St Edmund Church oraz w Union Chapel Church. Artysta eksploruje możliwości instrumentu w muzyce improwizowanej. Na wydanej w 2019 roku płycie Dreamlife of Debris umieścił organy w szerszym kontekście, wykorzystując bogatsze instrumentarium: do nagrania zaprosił saksofonistę Toma Challengera, wiolonczelistkę Lucy Railton, perkusistę Seba Rochforda, a także gitarzystę Stiana Westerhusa. Downes jest artystą zapracowanym: występuje solo i w trio, grał ponadto w duetach oraz grupach Enemy, Troyka i Neon Quartet. W swojej twórczości odnajduje jednak spokój, namysł i skupienie, które udzielają się także słuchaczom.