Krótki recital Alicji Molitorys bierze swój tytuł od kompozycji Krzysztofa Wołka. Słowo „arguro” jest wywiedzione z rdzenia praindoeuropejskiego i można je przetłumaczyć jako srebro albo szerzej, jako błyszczący metal. Nie chodzi jedynie o materiał, z którego dziś najczęściej produkuje się flety. Srebro charakteryzuje się najlepszym przewodnictwem elektrycznym ze wszystkich pierwiastków, co konceptualnie odsyła słuchacza do partii elektroniki realizowanej przez kompozytora. Drugi z utworów metaforycznie odnosi się z kolei do optyki. W Prism Ryszard Osada nawiązał do zjawiska dyspersji światła przechodzącego przez pryzmat. Utwór opiera się na eksploracji trzech najniższych dźwięków fletu oraz ich odkształcaniu, „rozszczepianiu” w strukturach sonicznych wywodzących się z tonów podstawowych i ich alikwotów. Przebieg kompozycji (choć zawiera dość dokładne oznaczenia czasowe będące propozycją kompozytora) zależy w dużej mierze od interpretacji wykonawcy. Wreszcie Homo Ludens I Volodymyra Runchaka to kompozycja otwierająca cykl wirtuozowskich utworów na różne instrumenty. Od flecistki wymaga nie tylko doskonałej techniki klasycznej, ale biegłości i łatwości w wykorzystywaniu technik awangardowych: muzykalnego wydobywania szmerów i szumów, śpiewania podczas gry, grania ćwierćtonów i multifonów.

Liczba miejsc na projekty zaplanowane w salach i pomieszczeniach NFM jest ograniczona. Bezpłatne wejściówki wydawane będą bezpośrednio przed wydarzeniem, przy wejściu do sali. Wcześniejsza rezerwacja wejściówek nie jest możliwa.