Royal Philharmonic Orchestra zaliczana jest do najlepszych orkiestr na świecie. Kolejne jej nagrania zapisują się złotymi zgłoskami w historii fonografii, koncerty natomiast zapadają w pamięć i serca kolejnych pokoleń miłośników muzyki. Podczas pierwszego koncertu tego zespołu w Narodowym Forum Muzyki zabrzmią utwory Richarda Wagnera, Edvarda Griega i Jeana Sibeliusa. Poprowadzi je wybitny dyrygent i obecny szef artystyczny zespołu – Vasily Petrenko. W roli solisty wystąpi Simon Trpčeski, znakomity macedoński pianista.

Richard Wagner przeszedł do historii muzyki jako wielki reformator opery i twórca epokowych dzieł należących do tego gatunku muzycznego. Reszta jego kompozycji pozostaje na marginesie dorobku twórcy. Tak też jest z udaną nastrojową uwerturą koncertową Faust. Początkowo kompozytor planował napisanie symfonii opartej na wątkach zaczerpniętych z dramatu Johanna Wolfganga Goethego, jednak później porzucił tę ideę, a pomysły muzyczne połączył w uwerturę, która ostateczny kształt uzyskała w 1855 roku. To dzieło mroczne, pełne dramatyzmu, kończące się jednak uroczyście i pogodnie.

Także następny utwór w programie koncertu, czyli Koncert fortepianowy a-moll Edvarda Griega, to dzieło wczesne. Norweski twórca napisał tę kompozycję w 1868 roku, kiedy miał zaledwie dwadzieścia cztery lata. Słychać tu zarówno romantyczny patos, wpływy twórczości podziwianego przez niego Roberta Schumanna, jak i echa norweskiej muzyki ludowej. To pełne rozmachu wirtuozowskie dzieło bardzo szybko zdobyło ogromną popularność i po dziś dzień należy do najczęściej wykonywanych kompozycji Griega. Daje pianiście zarówno możliwość zaprezentowania świetnej techniki, jak i sposobność zbudowania bardzo specyficznego, chłodnego i surowego nastroju, tak często kojarzonego z muzyką stworzoną przez kompozytorów pochodzących z północnej części Europy.  

Koncert zwieńczy wykonanie monumentalnej II Symfonii D-dur fińskiego kompozytora Jeana Sibeliusa. Dzieło to powstawało w latach 1901–1902, a twórca rozpoczął pracę nad nim podczas zimowego pobytu we włoskim Rapallo. Prawykonanie odbyło się w marcu 1902 roku w Helsinkach pod batutą autora. Krytyka przyjęła kompozycję z zachwytem, co utwierdziło pozycję Sibeliusa jako jednego z czołowych symfoników przełomu wieków. Kompozytor określił Drugą mianem „spowiedzi duszy”. To muzyka pełna dramatyzmu i patosu, w której nie brak jednak także odcinków brzmiących surowo i chłodno. Konflikty i wahania zaprezentowane w pierwszych trzech częściach prowadzą do pełnej blasku, porywającej apoteozy.