Koncert Marka Padmore’a, jednego z najbardziej cenionych tenorów naszych czasów, będzie spotkaniem z dwudziestowieczną twórczością pochodzących z rodzimego kraju śpiewaka kompozytorów: Rebekki Clarke oraz Benjamina Brittena. Artysta sięgnie również po dzieła z czasów romantyzmu, wykonując szereg pieśni jednego z prekursorów owej epoki – Franza Schuberta.
Uważa się, że Schubert był nie tylko jednym z prekursorów romantyzmu w ogóle, ale i pierwszym, a zarazem głównym inicjatorem powstania gatunku pieśni romantycznej. Za jej symboliczny początek przyjmuje się moment stworzenia Gretchen am Spinnrade (Małgorzata przy kołowrotku) do tekstu Fausta Johanna Wolfganga von Goethego – w 1814 roku. Na przestrzeni całego swego życia twórca skomponował około sześćset pieśni, przy czym niektóre z nich ujmował w całe cykle. Źródłem inspiracji dla Schuberta często były tradycyjne, ludowe utwory austriackie, a w procesie twórczym artysta sięgał regularnie po dzieła najwybitniejszych niemieckich poetów, a więc wspomnianego Goethego, Heinricha Heinego, Friedricha Schillera czy Wilhelma Müllera. W pieśniach kompozytora uwagę przykuwa nie tylko wokalna linia melodyczna, ale również skrupulatnie kształtowana partia fortepianu, która znakomicie dopełnia w wyrazie nastrój danego dzieła. Podczas koncertu zabrzmią wybrane pieśni, w większości datowane na ostatni okres twórczości Schuberta, w tym m.in. niezwykle pogodna Im Frühling czy Der Winterabend, której melodyka odzwierciedla atmosferę długich, zimowych wieczorów opisanych przez Carla Gottfrieda von Leitnera.
„Rebecca Clarke jest wyjątkową kobietą, która otworzyła drzwi późniejszym generacjom kobiet związanych z muzyką” – podkreślała niegdyś amerykańska muzykolożka Nancy B. Reich. Pomimo entuzjastycznego odbioru jej dzieł na początku dwudziestego stulecia spuścizna pochodzącej z Wielkiej Brytanii znamienitej altowiolistki i kompozytorki jest dziś praktycznie zapomniana. Mark Padmore oraz Andrew West wykonają cztery pieśni pióra Clarke, będące doskonałym przykładem jej eksperymentów w poszukiwaniu własnego języka kompozytorskiego w kontekście rozszerzonej tonalności. Artyści zwieńczą grudniowy wieczór wykonaniem Winter Words op. 52, czyli cyklu ośmiu pieśni do słów angielskiego poety Thomasa Hardy’ego, autorstwa Benjamina Brittena, uchodzącego za najwybitniejszego angielskiego kompozytora XX wieku. Ich tematem przewodnim wydaje się być myśl o utracie niewinności, kiedy kształtuje się świadomość, a także motywy związane z czasem i naszą przemijalnością. Britten odmalowuje je na partyturze z wykorzystaniem wyjątkowo prostych, choć efektownych brzmieniowo zabiegów, wprowadzających słuchacza w nostalgiczny nastrój.
