Wraz z goszczącą w NFM belgijską L’Orchestre Philharmonique Royal de Liège wyruszymy w jedyną w swoim rodzaju podróż po dziewiętnastowiecznym repertuarze francuskim. Arcydzieła Gabriela Faurégo, Camille’a Saint-Saënsa oraz Hectora Berlioza zabrzmią pod batutą dyrektora muzycznego Leodyjczyków, Lionela Bringuiera, partię solową wykona północnomacedoński pianista Simon Trpčeski, a na scenie pojawi się też Chór NFM.
Wieczór otworzy kompozycja Gabriela Faurégo z 1887 roku – Pawana fis-moll op. 50. To odniesienie do dawnego, przywodzącego na myśl elegancki pochód, tańca włoskiego. Jego renesans miał miejsce we Francji w drugiej połowie XIX wieku, na fali rodzącego się muzycznego patriotyzmu po porażce w wojnie z Prusami. Słowa śpiewane przez chór dotykają groteskowej natury męsko-damskich romansów. U zmierzchu okresu II Cesarstwa natomiast, w 1868 roku powstał II Koncert fortepianowy g-moll op. 22. Jest on zdecydowanie najpopularniejszy z pięciu utworów tego typu, jakie wyszły spod pióra Camille’a Saint-Saënsa. Zdradza również, że jego autor był fantastycznym pianistą. Nie znajdziemy w nim też cech stylu narodowego, mimo że właśnie ów wielki kompozytor założył w III Republice słynne stowarzyszenie Société National de Musique.
Po przerwie zabrzmi najbardziej znane dzieło przedstawiciela romantyków sensu stricto. Symfonia fantastyczna op. 14 Hectora Berlioza powstała, gdy Saint-Saëns miał pięć lat, a Faurégo nie było jeszcze na świecie. Jest to pionierski przykład muzyki programowej, w dodatku o charakterze autobiograficznym. Kompozytor zamieścił w partyturze obsesyjnie powracający temat (idée fixe), ukazując go w różnych odcieniach – od pastoralnego po makabryczny. Jego znaczeniem był obraz ukochanej, od którego artysta nie mógł się uwolnić. Leonard Bernstein nazwał ów utwór „pierwszą psychodeliczną symfonią w historii muzyki”. To wszystko usłyszymy w wykonaniu powstałej w 1960 roku orkiestry reprezentującej frankofońską część Belgii – Walonię, która sama siebie umieszcza na styku tradycji francuskich i niemieckich. Lionel Bringuier kieruje zespołem od września 2025 roku, czerpiąc z doświadczenia, jakie zdobył w pracy z orkiestrami w Paryżu, Los Angeles, Valladolidzie, Zurychu i rodzinnej Nicei.
