Z melancholijnej baśni Andersena pod tytułem Słowik, która stała się inspiracją dla Pieśni słowika Igora Strawińskiego, płynie morał przekonujący czytelników o potędze muzyki prostej i bliskiej przyrodzie. Szary, polny śpiewak trelujący „na swój sposób” ostatecznie okazał się przecież doskonalszy od ozdobnego, sztucznego ptaka, który jedynie „gwizdał podług mechanizmu”, w końcu zaś popsuł się na dobre. Któż mógłby wątpić, po której stronie w tej rywalizacji należałoby ulokować również muzykę Bacha i Beethovena? Przecież piękno ich dzieł (tak samo, jak uroda słowiczych pieśni) urzeka słuchaczy swą oczywistością. Program piątkowego koncertu symfonicznego z pewnością pozwoli się o tym przekonać.
Dzieje fascynacji Strawińskiego Andersenowskim Słowikiem obejmują wiele lat. Już w 1908 roku, podążając za radami Rimskiego-Korsakowa (wielbiciela orientalnych bajek), Strawiński zamierzał napisać operę, wkrótce jednak zarzucił ten plan. W 1917 roku, tym razem za namową Siergieja Diagilewa, użył tych pierwocin do stworzenia poematu symfonicznego, wykorzystanego wkrótce w roli muzyki baletowej dla słynnego Ballets Russes. Efektowną scenografię do przedstawienia oraz kostiumy w chińskim stylu przygotował sam Henri Matisse.
Po wielobarwnej muzyce Strawińskiego podczas piątkowego wieczoru nadejdzie pora na dzieło znacznie starsze: koncert skrzypcowy Johanna Sebastiana Bacha, w którym partię solową wykona znakomity norweski artysta, Henning Kraggerud. Finałem koncertu stanie się absolutny evergreen muzyki poważnej, czyli VI Symfonia Ludwiga van Beethovena. Dzieło z 1808 roku odmalowuje uczucia związane z uroczą wizytą na wsi, zachwyca ilustracyjnością partii kolejnych instrumentów, wcielających się między innymi w rolę polnych ptaków. W symfonii, która zasłużenie zyskała przydomek „Pastoralna”, nie mogło oczywiście zabraknąć śpiewu słowika – skrzydlatego króla łąk.