Używane w baroku określenie „Tafelmusik” w dosłownym tłumaczeniu oznacza „muzykę stołową”. Tak nazywana twórczość towarzyszyła ucztom arystokracji. Dziś ten rodzaj wykonania bywa wśród muzyków kolokwialnie nazywany „muzyką do kotleta”. Pozostaje nam jedynie zazdrościć, że siedemnastowieczni możnowładcy stołowali się do tak wybitnej twórczości, jaką są m.in. dzieła Georga Philippa Telemanna.

Telemann komponować zaczął w wieku 10 lat i od tego czasu pisał w błyskawicznym tempie, nie zwalniając do końca swych dni. Jego rówieśnik Händel twierdził, że komponowanie przychodzi Telemannowi z taką łatwością, jak pisanie listów. Być może dlatego liczba stworzonych przez niego dzieł do dziś stawia go w czołówce najbardziej płodnych twórców wszechczasów. Stworzył dziesiątki oper i oratoriów, setki utworów kameralnych, pieśni i kantat. Jakby tego było mało, hobbystycznie zajmował się kopiowaniem partytur i pisaniem poezji. Był też świetnym pedagogiem, opublikował nawet podręcznik do nauki gry na klawesynie. To, że po dziś dzień zachwycamy się jego Tafelmusik (stworzoną na potrzeby arystokracji hamburskiej), to nie tylko efekt bogatej wyobraźni i umiejętności kompozytora, płynących z wieloletniego doświadczenia i niepodważalnego talentu. Kompozytor przykładał również wagę do promowania swojej twórczości, o czym świadczą jego słowa: „Dobry kompozytor powinien umieć zareklamować muzykę”.

Koncert w ramach Europejskiej Stolicy Kultury Wrocław 2016