Akademicka Orkiestra Barokowa, fot. Wiktor Rzeżuchowski
1000 lat muzyki we Wrocławiu
Orfeo
04.11.2016
pt.
20:00
NFM, Sala Czerwona
Program:

XVII-wieczne intermedia na podstawie unikatowego druku włoskiego Biblioteki Uniwersyteckiej we Wrocławiu

B. Marini - La Caotorta

G. Gabrieli - Canzona XVI  a 12

D. Belli - Orfeo dolente – intermedio I, II, III

***

M. Neri - Sonata decima a 8

D. Belli Orfeo dolente – intermedio IV

F. Canale - La Bevilacqua a 8

D. Belli Orfeo dolente – intermedio V

M. Cazzati - Passacaglia et ciaccona in D

[90']

Koncert w ramach cyklu 1000 lat muzyki we Wrocławiu

Pobierz omówienie
Wykonawcy:

Bartosz Kokosza – kierownictwo artystyczne

Karolina Kuczyńska – Calliope (sopran)

Marek Belko – Orfeo (tenor)

Michał Czok – Plutone (bas)

Natalia Borcz – I Gracja (sopran)

Kinga Kroker – II Gracja (sopran)

Alicja Kędziora – III Gracja (alt)

Paweł Frasz – Pasterz (bas)

Zespół Wokalny Studenckiego Koła Artystyczno-Naukowego Wokalnej Muzyki Dawnej im. K. Lipińskiego we Wrocławiu

Agnieszka Franków-Żelazny – przygotowanie Zespołu Wokalnego 

Tomasz Dobrzański– koncepcja i konsultacja

Akademicka Orkiestra Barokowa - studenci Katedry Organów, Klawesynu i Muzyki Dawnej 

 

 

 

 

Lokalizacja:
NFM, Sala Czerwona
plac Wolności 1, Wrocław

Mit o Orfeuszu należał do najbardziej ulubionych w baroku. Wzruszająca historia największego z greckich śpiewaków wyruszającego na ratunek ukochanej Eurydyce prędko zdobyła serca kompozytorów i publiczności.
Po raz kolejny odkrywamy niesłusznie zapomniane dziś rarytasy, jakie skrywają półki zbiorów specjalnych Biblioteki Uniwersytetu Wrocławskiego. Przechowywane tam dzieła niejednokrotnie czekają na swoje kolejne wykonanie kilkaset lat. Ich prezentacja wymaga wręcz „wiedzy tajemnej” – m.in. umiejętności czytania dawnych zapisów nutowych, a także świadomości problemów wykonawczych muzyki dawnej. Tak jest również w przypadku dzieła Orfeo (a dokładniej Płacz Orfeusza) autorstwa siedemnastowiecznego kompozytora rodem z Florencji, jakim był Domenico Belli. Kompozycja to zbiór pięciu intermediów, które grywano między fragmentami powstałej niemal 40 lat wcześniej sztuki Aminta autorstwa Torquato Tasso. Nie spotkamy tu Charona czy Eurydyki – w swoim dziele Belli skoncentrował się bowiem głównie na przeżyciach Orfeusza po utracie ukochanej.

Historia Orfeusza towarzyszyła kompozytorom przez lata, będąc inspiracją do coraz to nowych dzieł poświęconych mitycznemu artyście. Tym, co w Orfeuszu urzekało najbardziej, były jego niezwykłe muzyczne zdolności. Jego śpiew przy akompaniamencie kitary oddziaływał na ludzi i przyrodę – uciszał rozszalałe fale morza, uspokajał dzikie bestie. Porusza również jego silne uczucie do Eurydyki i związany z nim dramatyzm. Nie zaskakuje więc, że historia ukochanych otworzyła dzieje jednego z największych gatunków muzycznych, jakim stała się opera. Wszak zaczęło się od Eurydyki J. Periego i Orfeusza C. Monteverdiego.

Sfinansowano ze środkow:

UWAGA! Ten serwis używa cookies.

W naszym serwisie stosuje się pliki cookies, które są zapisywane na dysku urządzenia końcowego użytkownika w celu ułatwienia nawigacji oraz dostosowania serwisu do preferencji użytkownika. Szczegółowe informacje o plikach cookies znajdziesz w Polityce Prywatności. Czytaj więcej…

Rozumiem
Newsletter Melomana
Zapowiadamy nowe koncerty, przypominamy o starcie sprzedaży biletów, dajemy znać o ostatnich wolnych miejscach
Zapisz się