Podczas koncertu NFM Orkiestry Leopoldinum pod dyrekcją maestra Andrzeja Kosendiaka muzycy przybliżą dzieła epoki baroku oraz klasycyzmu – zarówno z czasów jego narodzin, jak i te prezentujące jego w pełni wykrystalizowany styl. Repertuar obejmie zatem kompozycje powstałe na przestrzeni lat, zaczynając od dzieł autorstwa Johanna Sebastiana Bacha, zamykając zaś koncert utworem, który wyszedł spod pióra Wolfganga Amadeusa Mozarta. Partie solową wykona uznany klarnecista Darko Brlek. 

Pierwszą część koncertu wypełnią dźwięki dzieł mistrza polifonii Johanna Sebastiana Bacha oraz jego synów – Wilhelma Friedemanna Bacha i Carla Philippa Emanuela Bacha – którym artysta przekazał ogrom swej wiedzy oraz zamiłowanie do muzyki. Z biegiem czasu stali się oni ważnymi kompozytorami o zindywidualizowanych stylach. Die Kunst der Fuge jest ostatnim, a zarazem jednym z największych dzieł Johanna Sebastiana. Kompozycja zachwyca precyzją, pozostaje przełomowa tak w kontekście epoki baroku, jak i całej historii muzyki. Tego wieczoru usłyszymy pierwsze z jej ogniw – Contrapunctus 1 oraz Contrapunctus 2. Z kolei Ouverture g-moll BWV 1070 to dzieło, którego twórcę nie sposób jednoznacznie wskazać. Choć efektowny utwór znajduje się w katalogu dzieł Bach-Werke-Verzeichnis J. S. Bacha, wysoce prawdopodobne jest, że w rzeczywistości jego autorem był najstarszy syn lipskiego kantora – Wilhelm Friedemann Bach. Zabrzmi także pełna burzliwej ekspresji Sinfonia h-moll innego wybitnego potomka mistrza – Carla Philippa Emanuela Bacha.

Franz Xaver Richter to kompozytor należący do szkoły mannheimskiej, mającej istotny wpływ na rozkwit stylu klasycznego w muzyce. Mimo że jego spuścizna artystyczna jest imponujących rozmiarów, niesłusznie pozostaje w cieniu. Porywająca promiennym charakterem oraz barwną orkiestracją Sinfonia D-dur jest tego doskonałym przykładem. Koncert zwieńczy ostatnie instrumentalne dzieło Wolfganga Amadeusa Mozarta, ukończone zaledwie dwa miesiące przed śmiercią kompozytora – Koncert klarnetowy A-dur KV 622. Utwór prezentujący dojrzały mozartowski styl powstał dla wybitnego muzyka, a zarazem przyjaciela Mozarta – Antona Stadlera.