Wirtuozka organów Hanna Dys oraz saksofonista Szymon Zawodny (laureat Fryderyka 2025 w kategorii Fonograficzny Debiut Roku – Jazz) to cenieni artyści i pedagodzy gdańskiej Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki. Wydali niedawno wspólny album Between Heaven and Earth stanowiący wysmakowane połączenie brzmień dwóch rzadko zestawianych ze sobą instrumentów. Główną inspiracją przy tworzeniu płyty był świat natury. Podczas koncertu w NFM usłyszymy pięć dzieł pochodzących z tego zbioru.
Wydarzenie rozpocznie wykonanie przez Hannę Dys Fantazji i Fugi g-moll Johanna Sebastiana Bacha. Ta niezwykle wymagająca kompozycja to nie tylko pokaz technicznego kunsztu autora oraz wykonawcy, ale też utwór, który mimo upływu trzech stuleci wciąż poraża emocjonalną intensywnością. Przykładem monumentalnej romantycznej francuskiej muzyki organowej będzie III Chorał a-moll Césara Francka. Niemiecka sztuka z tego okresu ukazana zostanie poprzez preludium chorałowe Herzlich tut mich verlangen Johannesa Brahmsa.
Dalszą część programu wypełni twórczość współczesna. Spośród dzieł nowszych najpierw zabrzmi Saxtychon für Triangel und Orgel Petera Planyavsky’ego – długoletniego organisty katedry św. Szczepana w Wiedniu. Znany jest on z pełnego humoru podejścia do aktu kreacji, co zdradza już sam tytuł kompozycji będący grą słowną nawiązującą do konstrukcji całości. Aż trzy utwory tego wieczoru zostały nagrane na albumie Between Heaven and Earth po raz pierwszy. Pracę Czekając na zorzę polarną Anny Ignatowicz-Glińskiej zainspirowało spektakularne zjawisko świetlne kojarzone z obszarem koła podbiegunowego, które w ostatnich latach dało się zaobserwować również w naszej ojczyźnie. Z kolei Pocztówki z Polski autorstwa samego Szymona Zawodnego to miniatury przywołujące krajobrazy różnych zakątków tych ziem. W repertuarze znalazła się ponadto twórczość Anny Rocławskiej-Musiałczyk: w Niebo jest modre i białe wykorzystała ona nostalgiczną fińską melodię ludową Taivas on sininen ja valkoinen. Dopełnieniem koncertu będą dwie kompozycje z cyklu Nimfy Weroniki Ratusińskiej-Zamuszko – całość prawykonano w 2006 roku na wrocławskim festiwalu Musica Polonica Nova. Pierwotna wersja przeznaczona jest na saksofon i klawesyn, jednak tym razem usłyszymy je w transkrypcji.