W drugiej połowie maja zapraszamy do Narodowego Forum Muzyki na kolejne spotkanie z muzyką kameralną, tym razem przeznaczoną na instrumenty dęte. W programie znalazły się doskonałe kompozycje z XVIII i XIX stulecia – dzieła trzech ponadczasowych twórców: Wolfganga Amadeusa Mozarta, Ludwiga van Beethovena i Charles’a Gounoda.

Wolfgang Amadeus Mozart tworzył dzieła różnorodne pod względem charakteru i obsady wykonawczej. Ze względów finansowych genialny kompozytor trudnił się również pisaniem utworów lekkich i przyjemnych, przeznaczonych choćby na dworskie przyjęcia. Tworzone w ramach tej gałęzi jego działalności serenady i divertimenta były dla ówczesnych słuchaczy tym, co określilibyśmy mianem „muzyki rozrywkowej”. Zbiór sekstetów na instrumenty dęte, do których należy m.in. Divertimento B-dur KV 270, powstał jako muzyka umilająca biesiady organizowane przez salzburskiego arcybiskupa Hieronymusa von Colloredo. Podobnie było w przypadku jednego z dwóch dzieł kameralnych Ludwiga van Beethovena przeznaczonych na osiem instrumentów, a zarazem jedynego oktetu dętego kompozytora, powstałego w 1792 roku. Kompozycja zatytułowana Parthia dans un concert miała być wykonywana podczas przyjęć organizowanych na wiedeńskim dworze. Trzy lata później Beethoven opracował Oktet na zespól smyczkowy (w ten sposób powstał Kwintet smyczkowy Es-dur op. 4 ).

Charles Gounod skomponował Petite symphonie op. 216, będąc już doświadczonym i cieszącym się uznaniem kompozytorem. Dzieło to powstało dla francuskiego flecisty Paula Taffanela, założyciela Société de musique de chambre pour instruments à vent – towarzystwa koncentrującego swoją działalność wokół twórczości kameralnej przeznaczonej na instrumenty dęte drewniane. Petite symphonie, choć jest dziełem silnie zakorzenionym w tradycji i konwencjonalnym, potrafi nie raz zaskoczyć słuchacza nietuzinkowym i ciekawym połączeniem brzmień instrumentów. Prezentowana w finale koncertu zespołu LutosAir Quintet i jego gości kompozycja jest doskonałym studium możliwości zespołu dętego.