Narodowe Forum Muzyki zaprasza melomanów na spotkanie z muzyką epoki romantyzmu. W programie koncertu znalazły się utwory instrumentalne czołowych kompozytorów tego czasu, takich jak Anton Bruckner, Richard Wagner, Gustav Mahler oraz Richard Strauss.

W romantyzmie szczególnie silnie zaczęły być widoczne tendencje do pisania utworów w ramach stylów narodowych – dzieła wielu kompozytorów były nośnikami pewnych idei narodowych. Jednym z pierwszych przejawów powstawania dzieł tego typu były opery niemieckiego kompozytora Carla Marii von Webera. Na niemiecki nurt narodowy duży wpływ miał również Richard Wagner. Podczas koncertu usłyszymy poemat symfoniczny Siegfried-Idyll jego autorstwa. Utwór ten Wagner napisał z okazji urodzin swojej małżonki. Rankiem, w święta Bożego Narodzenia, Cosimę obudziło piętnastu muzyków grających Siegfried-Idyll. Mimo tego, że kompozytor miał piękne wspomnienia związane z tym utworem i początkowo postanowił, że pozostanie on wyłącznie pięknym prezentem dla żony, ze względów finansowych był zmuszony opublikować Siegfried-Idyll siedem lat później.

Anton Brucker jest znany głównie ze swoich monumentalnych symfonii, a także dzieł religijnych (mszy i motetów). Kwintet smyczkowy F-dur napisał natomiast za namową austriackiego skrzypka i dyrygenta Josepha Hellmesbergera. Pierwotnie dzieło było przeznaczone do wykonania przez kwartet smyczkowy, jednak Bruckner postanowił rozszerzyć skład zespołu o drugą altówkę. Utwór szybko zyskał uznanie i do dziś jest chętnie wykonywany (często w wersji na orkiestrę smyczkową, co wzbogaca walory brzmieniowe dzieła). Tego wieczoru usłyszymy również Adagietto z V Symfonii Gustava Mahlera. Ta symfonia była dla kompozytora szczególna – pisał ją pod wpływem silnych emocji związanych z zafascynowaniem swoją przyszłą żoną Almą. Czwarta część dzieła (czyli właśnie Adagietto) jest uznawana za list miłosny Mahlera, jednocześnie stanowi najsłynniejszy fragment tej monumentalnej symfonii.

Zupełnie inne emocje towarzyszyły Richardowi Straussowi, kiedy pisał swoje Metamorfozy. Powstały one pod koniec drugiej wojny światowej. Artysta był wtedy głęboko zrozpaczony – silnie przeżywał zbombardowanie kilku bardzo ważnych gmachów operowych (w Wiedniu, Dreźnie, rodzinnym Monachium). Metamorfozy, czyli Studium na 23 solowe smyczki, to wyraz nostalgii za tym, co minęło i już nie wróci.