Polish Cello Quartet ma na koncie wiele intrygujących projektów artystycznych. Kolejnym z nich będzie spotkanie z dziełem lipskiego kantora, zestawionym z twórczością współcześnie działających artystów.
Die Kunst der Fuge, czyli Sztuka fugi, jest ostatnią kompozycją Johanna Sebastiana Bacha, której nie zdążył już on ukończyć. Składa się z czternastu fug (określanych mianem Contrapunctus) i czterech kanonów o wzrastającym stopniu komplikacji. Kompozytor nie określił składu, na jaki przeznaczony jest ten utwór, dlatego też niektórzy badacze zakładali, że jest to dzieło czysto teoretyczne, abstrakcyjne i spekulatywne, rodzaj traktatu ukazującego możliwości tkwiące w sztuce polifonii. Z tego powodu Die Kunst der Fuge na wiele lat popadła w zapomnienie. Nawet syn Bacha, Carl Philipp Emanuel stwierdził, że może ona dobrze zastępować drogie lekcje kontrapunktu. Późniejsi wykonawcy docenili jednak tę kompozycję. Wykonywana była na przeróżne składy – grano ją na klawesynie, organach, fortepianie; powstało też kilka opracowań na orkiestrę.
Podczas koncertu usłyszymy Contrapunctus I, III, V i X. Fugi te zostały zestawione z dziełami trzech współczesnych twórców. Thierry Escaich jest francuskim organistą i kompozytorem, znanym melomanom odwiedzającym Narodowe Forum Muzyki z improwizowanego akompaniamentu do filmu niemego Upiór w operze. Ground III to jego utwór z 2008 roku, jeden z sześciu noszących taki tytuł. Dzieło Flüsterfuge und Zirkelkanon, przeznaczone na cztery wiolonczele lub cztery fagoty, napisał Szwajcar Heinz Holliger w 2000 roku. Z kolei Kwartet wiolonczelowy jest autorstwa Artura Zagajewskiego, artysty urodzonego w 1978 roku, teoretyka muzyki i kompozytora.