Czasem formuła duetu prowokuje muzyczną wymianę zdań między instrumentalistami, innym razem stwarza przestrzeń do wspólnej narracji, zagrania jednej historii opowiadanej na dwa zgodne głosy, ale bywa i tak, że pole przejmuje tylko jeden z artystów, a drugi mu zaledwie towarzyszy. Są też takie koncerty, podczas których zachodzą wszystkie wymienione relacje, a ich rozłożenie w czasie występu tworzy jego dynamikę. Jaki scenariusz na wrocławski koncert obiorą Cat Toren i Michael Bates?

Muzyka zawsze odgrywa dominującą rolę w życiu Cat Toren, która naukę gry na fortepianie, na początku w toku klasycznym, podjęła, mając cztery lata. Jazzowa estetyka zaczęła przeważać w liceum. Toren licencjat obroniła jeszcze w rodzinnym mieście w Capilano College, ale na studia magisterskie przeniosła się na State University of New York at Purchase. Do tej pory Toren wydała cztery płyty sygnowane własnym nazwiskiem. Ostatnia, Scintillating Beauty, nagrana z jej zespołem Human Kind, ma wyraźny kontekst społeczny i polityczny. Bezpośrednią inspiracją i jednocześnie myślą przewodnią albumu jest treść listu otwartego napisanego przez Martina Luthera Kinga w 1963 r., która po raz kolejny nabrała aktualności w czasie minionej prezydentury Donalda Trumpa. Nagranie udowadnia, że jazz wciąż może być muzyką silnie osadzoną we współczesności i pełnić taką rolę, jaką w latach sześćdziesiątych pełniły albumy We Insist! Maxa Roacha czy Freedom Suite Sonny’ego Rollinsa.

Kanadyjczyk Michael Bates jest jazzowym kontrabasistą, ale także cenionym liderem i kompozytorem, który od dwudziestu lat mieszka na Brooklynie. Jego zwrot ku muzyce jazzowej odbywał się stopniowo. Pierwszym impulsem był album Mahavishnu Orchestra, który dostał od swojego nauczyciela gry na basie. Krótko później, kiedy jeszcze zasłuchiwał się w nagraniach grupy The Melvins, w jego ręce wpadła koncertowa płyta Agharta Milesa Davisa. Po studiach na University of Toronto przeniósł się do Nowego Jorku, gdzie szybko udało mu się włączyć do jazzowego środowiska. Kontrabasista zyskał opinię solidnego sidemana, w 2004 roku pokazał swój talent kompozytorski, debiutując autorskim albumem Outside Sources. Każdy kolejny rok przynosił nowe projekty. Bates dzielił scenę z takimi artystami jak Quinsin Nachoff, Gerald Cleaver, Russ Johnson, Tyshawn Sorey, Michael Blake czy Greg Osby oraz nagrywał m.in. dla Greenleaf Music, Fresh Sound New Talent i Stereoscopic Records.

Koncertowe spotkanie kontrabasisty z pianistką będzie fuzją ich dźwiękowych światów, muzyczną rozmową o wspólnej tożsamości i karierach wiodących z Kanady do Stanów Zjednoczonych. Co ciekawe, choć duet Cat Toren & Michael Bates Duo dotychczas nie grał we Wrocławiu, to na Jazztopad Festival już raz wystąpił. Było to w ramach piątej nowojorskiej odsłony festiwalu, na kameralnym koncercie w budynku przy alei Lefferts na Brooklynie. Tym razem nadarza się okazja, by posłuchać nowojorskich Kanadyjczyków w warunkach znacznie dogodniejszych – w Sali Czerwonej NFM we Wrocławiu.