Wratislavia Cantans jest festiwalem, który od początku swego istnienia ma na celu prezentowanie piękna ludzkiego głosu. Podczas inauguracji 56. edycji przekonamy się również o potędze śpiewu, a to za sprawą Magdaleny Koženy – jednej z największych gwiazd światowej wokalistyki. Usłyszymy też utwory orkiestrowe, których autorzy sięgali po muzykę ludową jako źródło inspiracji.
Koncert rozpocznie wykonanie dzieł dwóch kompozytorów z udziałem chóru dziecięcego. Witold Lutosławski to twórca, którego nazwisko jest niemal synonimem dwudziestowiecznej awangardy, jednak ma on w dorobku także lekkie i przystępne kompozycje przeznaczone dla dzieci. Doskonałym tego przykładem jest Słomkowy łańcuszek i inne dziecinne utwory na sopran i mezzosopran, flet, obój, 2 klarnety i fagot. Słowa wykorzystane w pieśni angielskiego twórcy Ralpha Vaughana Williamsa Let All the World in Every Corner Sing mogą stać się dla nas wyznaniem wiary w szybką poprawę obecnej sytuacji i w to, że sale koncertowe już wkrótce wypełnią się muzyką.
Béla Bartók i Zoltán Kodály to dwóch węgierskich twórców słynących z włączania elementów muzyki ludowej do swoich kompozycji. W celu lepszego poznania węgierskiego folkloru podejmowali badania terenowe, podczas których zapisywali i nagrywali zasłyszane utwory. Efekty tych poszukiwań słychać w barwnych, efektownie orkiestrowanych dziełach obu kompozytorów. Podczas koncertu zabrzmią złożona z sześciu części Suita taneczna i Pięć węgierskich pieśni ludowych Bartóka oraz Tańce z Galánty Kodályego. Cinq mélodies populaires grecques Maurice’a Ravela to utwór bardzo nietypowy, bowiem francuski twórca rzadko sięgał po muzykę ludową jako źródło inspiracji. Te wczesne miniatury, napisane pomiędzy 1904 a 1906 rokiem, pełne są uroku i zdradzają, że opracowywał je prawdziwy mistrz orkiestracji. Muzyką ludową interesowali się także działający wcześniej kompozytorzy romantyczni. Świetnym tego przykładem jest czeski twórca Antonín Dvořák – autor zbioru zatytułowanego Tańce słowiańskie. Podczas koncertu usłyszymy bardzo popularny, melodyjny i melancholijny taniec z op. 72 w tonacji e-moll.
Luciano Berio skomponował swoje Folk Songs na zespół kameralny i głos w 1964 roku. Zadedykował je amerykańskiej śpiewaczce Cathy Berberian – swojej muzie oraz żonie. Artysta uważał folklor za ważne źródło inspiracji, jednak nie mógł znieść konwencjonalnego i ugrzecznionego sposobu wykonywania pieśni ludowych, z którym się notorycznie spotykał. Dlatego kiedy przystąpił do pracy nad swoimi własnymi aranżacjami, potraktował wybrane dzieła nader swobodnie, zmieniając ich harmonię, rytm, a także barwę. Wybierał pieśni pochodzące ze Stanów Zjednoczonych, Armenii, Azerbejdżanu, Francji, Włoch, Sardynii, Sycylii i Owernii. W 1973 roku Berio sporządził drugą wersję Folk Songs, tym razem przeznaczając je na głos i orkiestrę.
